مفهوم بهره وری/پایان نامه رتبه بندی شرکت های پذیرفته شده در بورس

دانلود پایان نامه

مفهوم بهره وری:

به طور کلی بهره وری مفهومی است که برای نشان دادن نسبت برونداد به درونداد یک فرد، واحد یا سازمان به کار گرفته می شود و به بررسی رابطه بین داده ها و ستانده ها می پردازد که به صورت زیر بیان می شود:

داده / ستانده = بهره وری

(فرمول 2-1)

ستانده، کالای تولید شده یا خدمات ارائه شده توسط واحد اقتصادی است که می توان آن را بر حسب تولید کل یا تولید خالص یا هر دو بیان کرد. داده، شامل عواملی نظیر نیروی انسانی، مواد، انرژی، سرمایه و دیگر منابع مرتبط به بهره وری است که در جهت ایجاد ستانده مورد استفاده قرار میگیرد. از بین عوامل ذکر شده، عوامل نیروی انسانی و سرمایه نسبت به بقیه عوامل مهمتر تلقی شده و جایگاه بهتری در تحلیل بهره وری نیز دارند.

افزایش بهره وری یک شرکت می تواند منجر به بهبود کیفیت محصول و خدمات شود و هزینه های تولید را کاهش دهد. در نتیجه سود و سهم از بازار افزایش می یابد. سهم بیشتر از بازار به رشد فروش منجر می شود که دستیابی به سطوح مختلف عملیات و فعالیتها را ممکن می سازد. با افزایش سود، اعتبار و امکانات لازم برای تحقیق و توسعه افزایش می یابد که به نوبه خود به بهبود سیستمهای تولیدی و فرایندها کمک می کند و مشوقی برای ایجاد فناوری و محصولات جدید خواهد بود. این موضوع، سوداوری درازمدت سازمان و نیز دوام آن را تضمین میکند.

بهره وری حاصل همکنشی دو عامل کارایی و اثربخشی است منظور از کارایی انجام فعالیتها با صرف حداقل منابع یا حداقل هزینه است و مقصود از اثربخشی حداکثر استفاده بهینه از مخارج و هزینه هاست و و مقصود از اثربخشی، حداکثر استفاده بهینه از مخارج و هزینه هاست. به عبارت دیگر، کارایی کار را خوب انجام دادن و اثربخشی، کار خوب را انجام دادن است و بهره وری به عنوان ترکیب این دو مفهوم یعنی کار خوب را خوب انجام دادن است. (قائمی و همکاران،1390)

لذا با توجه به تعاريف ارائه شده تشخيص كارايي منوط به تعريف و مقايسه با يك حد مطلوب استاندارد است و مبناي چنين حد مطلوبي مي تواند به روشهاي متفاوتي تعيين گردد كه از جمله اين روشها مي توان به روش تحليل نسبت و روش تحليل مرزي اشاره نمود.

در روش تحليل مرزي از مفهوم كارايي كه رابطه مستقيمي بامفهوم ارزيابي عملكرد دارد استفاده شده و مرزي به عنوان مرز كارايي به وجود مي آيد و شعبه ها و واحدهايي كه بر روي اين مرز فعاليت مي كنند كارا شناخته مي شوند و به عبارت ديگر ، آنها بهترين عملكرد را داشته و واحدهايي كه در زير مرز كارايي فعاليت كنند به عنوان واحدهاي ناكارا شناخته مي شوند. در تئوري هاي اقتصادي براي تعيين مرز كارايي (تابع توليد ) دو روش مهم پارامتريك و ناپارامتريك وجود دارد . در رويكرد پارامتريك تعيين مرز كارايي، روشهاي متفاوتي چون روش مرزی تصادفیSFA  ، روش مرزی ضخیمTFA ، روش توزیع آزادDFA  وجود دارد. اصولاً در تمامي اين روشهاي پارامتريك سعي بر آن است كه با استفاده از فرضهاي متفاوت، يك تابع توليد مرزي به شكل خاصي (نظير كاب داگلاس، ترانسلوگ و .. ) با يك جمل ه خطاي تركيبي، تخمين زده شود و به اين وسيله ميزان ناكارايي واحد ها رابه دو دسته عوامل تصادفي و عوامل ناكارايي نسبت دهد. )ودودی و همکاران، 1384(

دانلود پایان نامه

Author: مدیر سایت