مدیریت : مزایای مدل ارزیابی عملکرد متوازن:

مدیریت : مزایای مدل ارزیابی عملکرد متوازن:

۱- این مدل علاوه بر منافع سهامداران به منافع ذینفعای دیگه مانند؛ کارمندان، مشتریان، تأمین کنندگان مواد اولیه و خدمات و چیزای دیگه ای به جز اینا … هم اهمیّت میده.

۲- این مدل در آزمایش فقط به معیارهای مالی توجه نمی کنه، بلکه معیارهای غیر مالی مؤثر بر

متغیرهای مالی رو هم در نظر میگیره.

۳- این مدل در آزمایش، عوامل و معیارهای گذشته نگر و آینده نگر رو همراه با هم در نظر می

گیرد.

۴- این مدل اهداف کوتاه مدت، میان مدّت و بلندمدّت سازمان رو در نظر میگیره.

۵- در این مدل یه سری از معیارهای کمّی و کیفی واسه آزمایش بکار برده می شه.

۶- این مدل به صورت سیستمی کامل از شاخصای اندازه گیری مربوط به یکدیگره.

۷- این مدل بر رابطه اندازه گیری با روش هدف دار شدیدا تأکید می کنه .

۸- از طرف دیگه، این مدل روابط علّی و معلولی بین عوامل جور واجور، که روش های هدف دار سازمان اونا رو مفروض می گیرن، به صورت شفاف درمی آید.

 

 

۲-۴-۹- محدودیتای مدل آزمایش کارکرد متوزان:

همونطور که قبلاً گفته شد، از جدیدترین مدل‎ها در مورد آزمایش کارکرد، مدل آزمایش کارکرد متوازن هستش که در سال ۱۹۹۲ میلادی به وسیله کاپلان و نورتون در جواب به خلأ یه آزمایش کامل از کارکرد شرکت‎ها مطرح شد. پس از نظر جامعیت تا حالا برآن خدشه‎ای وارد نشده ولی، مدل BSC به عنوان یه وسیله به کار گیری استراتژیه، همونجوریکه مبدعین این مدل (کاپلان و نورتون) مقاله‎ای با عنوان “ترجمه روش هدف دار به عمل” رو به رشته تحریر درآورده‎ان. در واقع BSC مدلی واسه خرد کردن اهداف و روش هدف دار‎های شرکت به اهداف عملیاتی و روزمره هستش و براساس اون، می‎توان کارکرد شرکت رو در چارچوبی متوزان، در چهار جنبه مالی، مشتری، پروسه های داخلی و رشد و یادگیری نسبت به اهداف و روش هدف دار‎های شرکت مورد آزمایش قرار داد. بنابر این براساس منطق این مدل و با در نظر گرفتن محدودیتایی از جمله؛ متفاوت بودن اندازه و درجه شعب یه شرکت بیمه ای، فرهنگ بیمه ای حاکم در بخش کاری شعب، خصوصیات جغرافیایی و مرکز استان بودن شعب، تعداد جمعیتی که شعبه در اونجا فعالیت می کنه، وضعیت اجتماعی، اقتصادی و معیشتی بخش کاری شعب، وضعیت تکنولوژیکی شعب، سیاستایی که از طرف شرکت در مورد شعب در پیش گرفته میشه، نبود دسترسی به اطلاعات خیلی از شاخصای کیفی و… رتبه‎بندی شعب بیمه با بهره گرفتن از مدل آزمایش کارکرد متوازن، کار خیلی سخت به نظر می‎رسد، مگه اینکه از این مدل، همونطور که در فصل بعد اشاره می‎شه، واسه الهام گرفتن قالب اصلی مدل رتبه‎بندی پایانی استفاده کرد.

اقتصادی

۲-۵- مروری بر رتبه بندی در صنعت بیمه:

در این بخش به بررسی رتبه بندی شرکتای بیمه می پردازیم که شامل مباحث ذیله:

بعد از تعریف رتبه بندی، فرق معنی رتبه بندی با رده بندی، ضرورت، اهداف، امتیازات، محدودیتا و متدولوژی رتبه بندی شرکتای بیمه و در ادامه طبقات روش شناسی و مهم ترین فاکتورهای مؤثر در تعیین نوع متدولوژی رتبه بندی عنوان می شه.

۲-۵-۱- مقدمه:

موضوع رتبه بندی بنگاههای اقتصادی کشور و اثر اون بر قدرت مانور شرکتای مورد رتبه بندی در سطح بازارهای داخلی و بین المللی بسیار دارای اهمیّته و بی فکر، اهمیّت و ضرورت اون واسه فعالان و برنامه ریزان اقتصادی کشور به طور کاملً مشخصه. اما اهمیّت هر نوع رتبه بندی تا حدود زیادی بستگی به اندازه تخصص و تجربه و توانایی و اختیارات مؤسسات مسئول رتبه بندی داره. با در نظر گرفتن اینکه مؤسسات رتبه بندی بین المللی به دلایل سیاسی میلی به آزمایش و رتبه بندی بنگاههای اقتصادی ایران ندارن، بنابر این در این مورد باید به توانمندیای سازمانا و مؤسسات داخلی اکتفا کرد (کمک، ۱۳۸۹، ص ۳۴).

اقتصاد

۲-۵-۲- تعریف رتبه بندی:

  • رتبه بندی؛ آزمایش و قضاوتیه که شخص سوم یا یه سازمان جداگونه و غیر ذینفع درباره اعتبار یه شرکت به عمل می آورد.
  • رتبه بندی؛ امتحان یه موضوع با موضوعات مشابه به خاطر تعیین و برتری اون نسبت به بقیه، این امتحان می تونه نسبت به وضعیت مالی یا اعتباری یه فرد یا یه موسسه باشه. رتبه بندی عبارتست از؛ تنظیم وسایل یا افراد بر مبنای یه ویژگی مشخص یا مجموعه از اختصاصات اونا (عزیزی نقش، ۱۳۹۰).

۲-۵-۳- منظور از رتبه بندی در صنعت بیمه:

منظور از رتبه بندی در صنعت بیمه، آزمایش پیچیده از شرایط و وضعیت مالی و غیر مالی شرکت بیمه س، که به وسیله متخصصین جداگونه انجام می شه و به عنوان یکی از عناصر اصلی رقابت غیر قیمتی در بازار تلقی می شه. به بیان ساده؛ با رتبه بندی، موقعیت و وضعیت فعلی و آینده شرکت بیمه از ابعاد جور واجور مخصوصا ابعاد مالی روشن می شه. یا یعنی، رتبه بندی رویدادی جهت شفافیت موقعیت و وضعیت مؤسسه بیمه در بازار عمل می کنه (میرزائی و صفری، ۱۳۸۸، ص ۱۶).

 

۲-۵-۴- فرق معنی رتبه بندی با رده بندی:

معنی رتبه بندی با رده بندی خیلی فرق داره. در رتبه بندی پدیده مورد بررسی با مقیاسی جداگونه مورد آزمایش قرار می گیرد، ولی در رده بندی پدیده مورد بررسی با هم مقایسه می شن. فرض کنین شرکت های بیمه دانشجویان یه کلاس هستن. در آخر دوره تحصیلی براساس معیارهای جور واجور که همون امتحانات پایان ترمه، شاگردان قبول، مشروط یا مردود می شن. قبولی یا مردودی دانشجویان با در نظر گرفتن یافته های حاصل از معیارهای از قبل تعریف شده که همون امتحانات و دروسه، تعیین می شه. در این مثال دو نکته مهمه؛ اول اینکهً معیارهای قبولی یا مردودی جداگونه از یافته ها به دست اومده از دانشجو هاس و در شروع شروع تحصیل معینه؛ دوم اینکهً معیارهای رتبه بندی، فارغ از یافته ها به دست اومده تغییر نمی کنن. حال یه کنکور رو در نظر بگیریم که قراره از بین ده هزار نفر شرکت کننده، هزار نفر جذب شن. در این جا معنی رده بندی نمونه داره که کلیه افراد، جدا از نمرات اونا از بالاترین نمره تا نفر هزارم به عنوان قبولی اعلام می شن.

دانشجو

رتبه بندی شرکت های بیمه هم این جوری بررسی می شه که کدوم شرکت با در نظر گرفتن ساختار سرمایه، مدیریت خطر بر منابع خود و کل خطر هایی که قبول کرده، توانایی قبول کردن خطر های جدید یا قبول تعهدات جدید رو داره و کدوم یکی به صورت مشروط می تونن و کدوم یکی حق قبول خطر اضافه تر رو ندارن ([email protected]).

۲-۵-۵- دلایل و ضرورت رتبه بندی در صنعت بیمه ایران:

ضرورت رتبه بندی انتشارات درست و به موقع از شرکت هاییه که واسه سرویس دهی در آینده به جامعه معتقد می شن. شرکتای بیمه با فروش بیمه متهعد می شن که اگه در آینده واسه مشتریان خسارتی جانی یا مالی به وجود اومد جبران خسارت وارده رو بکنه ([email protected]).

از اونجا که بین فروش بیمه نامه و در یافت حق بیمه از یه سو و اجرای تعهدات بیمه گر در صورت وقوع خسارت از طرف دیگه فاصله وقتی هست، پس بیمه گذار (مشتری) باید اطمینان داشته باشه تا زمان وقوع حادثه شرکت بیمه گر ادامه فعالیت داره و در صورت زندگی شرکت از توانایی فنی و مالی لازم جهت اجرای تعهدات خود بهره مند میشه. بنابر این بررسی توانایی شرکتای بیمه جهت حصول اطمینان بیمه گذار از اهمیت بالایی برخورداره. از اونجایی که شرکتای بیمه علاوه بر اینکه خریدار ریسکای جامعه هستن؛ به خاطر خرید شکل های جور واجور داراییا با ریسکای جور واجور تلاش می کنن. با در نظر گرفتن اینکه بررسی و شناسایی شدت و تعادل ریسکا در بخش بدهیا و داراییا و چگونگی مدیریت اونا از عهده افراد معمولی و حتی شرکتای بزرگ اقتصادی خارجه بنابر این وجود نهادای تخصصی و جداگونه رتبه بندی و به کار گیری متدهای علمی رتبه بندی از اهمیت و ارزش خاصی برخورداره ([email protected]).

رتبه بندی شرکتای بیمه، اطلاعات کلیدی و لازم رو در اختیار فعالان اقتصادی قرار میده تا علاوه بر بیمه گذاران ذینفعانی مثل سرمایه گذاران، سهامداران، مدیران مؤسسات بیمه ای، کارکنان، نمایندگان و کارگزاران، مشاوران اقتصادی، ناظران، بیمه گران اتکایی و دولت از یافته های اون در مورد تنظیم رابطه خود با شرکت بیمه و اخذ تصمیمات درست اقتصادی بهره لازم رو ببرن. با شروع برنامه اصلاح نظام نظارت تعرفه ای و حرکت به سمت قرار گرفتن نظام مالی در صنعت بیمه، رتبه بندی مؤسسات بیمه به عنوان مکملی واسه اجرای برنامه نظارت مالی عمل می کنه. بنابر این از رتبه بندی به عنوان وسیله نظارتی و کنترلی، به مقام ناظر (دولت) این امکان رو میده که به طور دقیق خطر، بازدهی و ضعفای شرکتای بیمه رو شناسایی کرده و هشدارهای لازم رو قبل از هر گونه وضعیت ناجور در صنعت بیمه اعمال و اقدامات اصلاحی لازم رو اخذ کنه. اینو هم به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین رتبه بندی اطلاعات دقیقی دور و بر وضعیت فعلی و آینده شرکت بیمه ارائه میده و شرکتای بیمه هم می تونن از اطلاعات رتبه بندی، به عنوان وسیله خود کنترلی استفاده بکنه (میرزائی و صفری، ۱۳۸۸، ص ۲۴-۲۳).