خودجوشی و خلاقیت

خودجوشی و خلاقیت

واسه به دست آوردن جزییات بیشتر و جستجو در بین هزاران پایان نامه

در موضوعات جور واجور و دانلود متن کامل اونا

با فرمت ورد به سایت  zusa.ir  مراجعه کنین

خودجوشی و خلاقیت

خلاقیت

مورنو و مورنو (۱۹۷۵، به نقل از کارپ، ۱۹۹۴، صفحه ۵۰) خود جوشی رو اینجور تعریف می کنن: «خودجوشی، جواب رضایت بخشیه که فرد به یه موقعیت با درجاتی از نوآوری ارائه می کنه». این واژه از واژه لاتین Sua sponte ریشه می گیرد که به معنی «خواسته آزاد[۱]» و یا چیزیه که برخاسته از درون فرد باشه. به زبون ساده، می توان خودجوشی رو به معنی خودبودن و بیان آزادانه و مناسب خود در موقعیتای جور واجور، تعریف کرد. براساس راه و روش روان نمایشگری، خیلی از حالات ناسالم روانشناختی، مثل اضطراب ها و برانگیختگیای بیش ازحد، به وجود اومده توسط سرکوب و جلوگیری خودجوشیه. به خاطر همین، یکی از اهداف اصلی روان نمایشگری اینه که خودجوشی رو در اعضا نهادینه کنه (کارپ، ۱۹۹۴). خودجوشی یه نیاز و تمایل اساسی انسانه که از دوران کودکی به بعد، به دلیل خیلی از محافظه کاریا و ملاحظات زیادتر از اندازه خاص جامعه بزرگسالان، مورد سرکوب و جلوگیری قرار می گیرد. روان نمایشگری با جفت و جور آوردن یه جو پر از هیجان، جنب و جوش، سرزندگی، شوخ طبعی و در عین حال پذیرش بی قید و شرط و امکان بروز خلاقیت بدون ترس از شکست و توبیخ، به رشد خودجوشی تک تک اعضا کمک می کنه (بلاتنر، ۲۰۰۰).

خودجوشی و خلاقیت، مفاهیم بسیار نزدیک و به هم مرتبطی هستن. طوریکه خودجوشی امکان بروز خلاقیت در زمینه های جور واجور رو جفت و جور می آورد.  به باور مورنو خلاقیت بدون خودجوشی، محکوم به نابودی و هدررفتنه. در واقع خودجوشی به معنی یه موتور محرکه واسه بروز خلاقیت، به حساب میاد. مورنو به فکر بود که افراد سرشناس و موفق در طول تاریخ، مثل میکل آنژ و بتهوون، از نظر دارا بودن قوه خلاقیت، با خیلی از هم دوره ایای خود، فرقی نداشتن، بلکه اون چیزی که باعث فرق این چهره های شاخص با بقیه مردم می شد، بروز موفق و مناسب خودجوشی به وسیله این افراد بود که دلیل می شد نیروی خلاقیت اونا به فعلیت برسه (کارپ، ۱۹۹۴).

نقطه قوت تاثیر مداخلات روان نمایشگری، ارتقا خودجوشی و خلاقیته. از همون اول تشکیل این راه و روش تا امروز، همیشه باور بر این بوده که اثر درمانی روان نمایشگری تا حد زیادی به اثر قابل توجه اون در ارتقا خودجوشی و خلاقیت، مربوط می شه. در واقع اون چیزی که افراد در جلسات روان نمایشگری به دست می بیارن راه حلای خلاقانه واسه حل مسائل جور واجور یا ارتقا توانمندی هاشونه که تنها تو یه سطح بالا از خودجوشی و خلاقیت، قابل بروز و نمایان شدنه. هم اینکه، افراد یاد می گیرن که با حفظ خودجوشی و خلاقیت در زندگی روزمره خود، به راه مؤثرتری با مسائل آینده هم کنار بیان (کارول و هاویسون[۲]، ۱۹۷۸).

راه حل

[۱]. Free will

[۲]. Carrol & Howieson