پژوهش – اثربخشی آموزش راهبردهای نظم‌جویی فرآیندی هیجان بر پریشانی روان‌شناختی و ناگویی هیجانی بیماران مبتلا …

جدول۱-۲٫ فرضیه‌های سبب شناسی برای ویتیلیگو

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.

فرضیه شواهد موافق
تخریب ملانوسیت‌ها توسط دستگاه ایمنی خودمختار ارتباط اپیدمیولوژیک با چند اختلال دستگاه ایمنی
تغییرات در نظم-ایمنی ژن‌های مرتبط با ویتیلیگو و اختلالات دستگاه ایمنی
تشخیص آنتی بادی‌های مهاجم پروتئین‌های ملانوسیت (مانند TYR، TYRP1، DCT، MCHR1، SOX10) در سرم بیماران میتلا به ویتیلیگو
نفوذ سلول‌های CD8+ در ضایعات پوست مبتلا به ویتیلیگو
سلول‌های T سیتوتوکسیک ملانوسیت خاص در روی پوست (بر خلاف پروتئین‌های سطحی هم‌چون Melan-A/MART-1) که به تعداد زیادی در خون افراد مبتلا به ویتیلیگو قابل تشخیص است
گزارشات ویتیلیگوی یکچارچه در مورد پیوندهای مغز استخوان از اهدا کنندگان مبتلا به ویتیلیگو
گیرنده‌های سلولT ژن پیوندی موش که اپی‌توپ تیروزین ضایعات فاقد رنگ‌دانه مشابه با ویتیلیگوی انسان را مورد شناسایی قرار داد
وجود نقایص ذاتی در ملانوسیت‌ها، ویژگی‌های چسبندگی ‌شان و یا عواملی که بقایشان را مورد تهدید قرار می‌دهد ناهنجاری‌های ملانوسیت‌های ویتیلیگوی در محیط کشت:
تاخیر آندو پلاسمی ساختمان شبکه‌ای تقریبی
ناهنجاری در سنتز و فرآیند TYRP1
حساسیت فزاینده نسبت با استرس اکسید شده (مثلا UVB)
شواهدی برای کاهش ملانوسیت پوستی که منجر به چسبندگی ملانوسیت‌های معیوب می‌شود:
گسستگی و فقدان ملانوسیت مشاهده شده در مطالعات پوست مبتلا به ویتیلیگو
القای گسستگی بوسیله‌ی استرس مکانیکی که پدیده کوبنر را توضیح می‌دهد
کاهش چسبندگی به کلاژن نوع IV و دندریت‌های پراکنده در ملانوسیت‌های کشت شده در ضایعات پوستی در ویتیلیگوی بی‌ثبات
شواهدی برای بقای کاهش یافته‌ی ملانوسیت‌ها و بی‌نظمی آپوپتوز ملانوسیت‌ها در ویتیلیگو
فقدان پیشرونده‌ی ملانوسیت‌های فولیکولی مو مشاهده شده در bcl-2+ موش‌ها که مدل فقدان آپوپتوز ملانوسیت را فراهم می‌کند
ناکارآمدی عواملی که در حفظ ملانوسیت‌ها نقش مهمی دارند (SCF، KIT، MITF) در پوست مبتلا به ویتیلیگو
کاهش رنگ‌دانه‌ای و قهوه‌ای شدن مو مشابه با ویتیلیگو در بیمارانی که با بازدارنده‌های آنزیم کیناز تیروزین که KIT را مورد هدف قرار می‌دهند درمان شدند
دفاع معیوب در مقابل استرس اکسید شده منجر به تخریب ملانوسیت‌ها می‌شود تشخیص سطوح بالای H 2O2 در پوست مبتلا به ویتیلیگو، همراه با منبع بالقوه شامل:
تجمع پتریدینز اکسید شده مانند ۶-biopterin و ۷- biopterin
افزایش سنتز کتکولامین‌های مرتبط با فعالیت‌های افزایش یافته مونوآمین اکسیداز