مقایسه مقیاس شارپ و ترینر:پایان نامه در مورد معیار ریسک نامطلوب در بورس

دانلود پایان نامه

1-1- مقایسه مقیاس شارپ و مقیاس ترینر

استفاده از هر كدام از مقیاس های مذكور در محاسبه عملكرد سبد سهام با توجه به معلوم بودن اطلاعات پایه‌ای صحیح می باشد. انتخاب هر كدام از مقیاس‌ها بستگی به تعریف ریسك از دیدگاه سرمایه گذار دارد. اگر ریسك كل مدنظر سرمایه گذار باشد، مقیاس شارپ مناسب است. در صورتی كه سرمایه‌گذار ریسك سیستماتیك را به كارببرد مقیاس ترینرمناسب است. اگر سبدهای سرمایه گذاری كاملاً متنوع باشند رتبه بندی ها یكسان خواهد بود و هر چه از تنوع سبد سهام كاسته شود امكان تفاوت در رتبه بندی افزایش می یابد. در یك سبد سرمایه گذاری كه از تنوع كافی برخوردار نباشد رتبه بندی آن بر مبنایRVOL  بالاتر از رتبه بندی آن بر مبنایRVAR  است.

مقیاس بازده تفاضلی جنسن

شاخص جنسن كه در سال 1969 ارایه گردید عبارت است از تفاوت بین نرخ بازده مورد انتظار پرتفوی و آنچه انتظار می‌رود كه در صورت قرار گرفتن پرتفوی بر روی خط بازار سهم به دست آید. در این شاخص خط بازار سرمایه به عنوان یك معیار سنجش مورد استفاده قرار می گیرد. معادله مربوط به شاخص جنسن به صورت زیر است:

 

E(RP)-RF+bP[E(Rm)-RF), Rpt= Rft+bp[Rmt– Rft]+Ept

 

در مقیاس جنسن اگر:

الف:مقدار مقیاس جنسن به طور معنی داری مثبت باشد نشانه عملكرد بهتر است.

ب: اگر مقدار مقیاس جنسن به طور معنی داری منفی باشد نشانه عملكرد ضعیف است.

ج: اگر مقدار مقیاس جنسن اختلاف معنی داری با صفر داشته باشد نشانه این است كه مدیر سبد سرمایه‌گذاری بر مبنای ریسك اتخاذ شده هم چون بازار عمل نموده است.

1-2- مقایسه نسبت شارپ، سورتینو و UPR

از مقایسه نسبت سورتینو و UPR به این نتیجه می‌رسیم که تفاوت‌های آنها تنها در صورت کسر می‌باشد، به گونه‌ای که نسبت سورتینو بازده اضافی را درقیاس با ریسک نامطلوب می‌سنجد. درحالیکه UPR پتانسیل مطلوب را در مقابل ریسک نامطلوب می‌سنجد. نقاط قوت UPR نسبت به شاخص شارپ را می‌توان در دو عامل دانست:

اولا به کاربر این اجازه را می‌دهد که ترجیحات خویش را نسبت به ریسک با درنظر گرفتن یک نقطه مرجع دخیل کند. ثانیا در مورد توزیع‌های نامتقارن عملکرد مناسب‌تری دارد.

ارتباط بین نسبت‌های شارپ،سورتینو، پتانسیل مطلوب و چولگی توزیع بازدهی:

دونالدلاین در مقاله‌ای به بررسی ارتباط بین نسبت شارپ، نسبت سورتینو و نسبت پتانسیل مطلوب، در شرایط تقارن و عدم تقارن توزیع بازدهی پرداخته است. نتایج حاصل از این تحقیق در قالب قضیه ، حاکی از آن است که:

قضیه اول: اگر توزیع بازدهی از نوع نرمال باشد آنگاه نسبت شارپ ، سورتینو و پتانسیل مطلوب رتبه‌بندی یکسانی را از گزینه‌های مختلف سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند و هر سه نسبت پرتفولیو بهینه مشابهی را انتخاب می‌کنند (2002Lien.).

قضیه دوم: اگر توزیع بازدهی از چولگی منفی برخوردار باشد، باز UPRو نسبت سورتینو به صورت یکنواخت و هماهنگ با نسبت شارپ می‌باشند. یعنی آنجاییکه نسبت شارپ افزایش(کاهش) می‌باشد، نسبت سورتینو و UPRهم‌جهت با آن افزایش(کاهش) می‌یابند. بنابراین هرسه نسبت پرتفولیو بهینه مشابهی را ارائه می دهند.

قضیه سوم:اگر توزیع بازدهی از چولگی مثبت برخوردار باشد، آنگاه نتایج حاصل از بکارگیری سه نسبت مذکور به شرح زیر می باشد:

  • اگر نسبت شارپ ایجاد شده توسط هر گزینه سرمایه‌گذاری کمتر از مقدارا بحرانی باشد ، آنگاه نسب شارپ و سورتینو و UPR نتایج یکسانی را ارائه می‌دهند

اگر تعدادی از آلترناتیوهای دارای نسبت شارپی بزرگتر از مقدار بحرانی باشند، نسبت سورتینو و UPR دقیقا رتبه‌بندی متناقض با رتبه بندی شارپ ارائه می‌دهد. بدین معنا که پرتفویی که در رتبه‌بندی براساس شارپ بالاترین رتبه را کسب نموده است، پرتفویی است که پایین‌ترین رتبه را براساس رتبه‌بندی UPRو سورتینو را به خود اختصاص داده است.

دانلود پایان نامه

Author: 92