مزایا و معایب مدلهای سرمایه فکری:/پایان نامه درباره سرمایه فکری

مزایا و معایب مدل های سنجش سرمایه فکری

هر یک از این دسته های طبقه بندی مدل ها، مزایایی را برای سازمان ایجاد می کنند. مدل هایی که به صورت مستقیم، سامانه ارزش گذاری پولی را پیشنهاد می کنند، مانند:

مدل های بازده دارایی ها یا مدل های ارزش گذاری بازار، بیشتر در موقعیت هایی چون ادغام دو شرکت یا تقسیم سود و همچنین در بازار سهام مورد استفاده قرار می گیرند. از این مدل ها همینطور برای مقایسه دو سازمان با بستر موقعیتی یکسان در صنایع مشابه و یا در موقعیت برابر و یا در تهیه گزارش ها و اظهارنامه سرمایه فکری که بیشتر مورد استفاده مدیران ارشد سازمان هاست استفاده می شود.

در مورد معایب این مدل ها می توان گفت که از آنجایی که در این مدل ها سعی بر بیان مسایل مرتبط با سرمایه فکری در قالب مفاهیم پولی دارند با توجه به تنگناهای موجود در تبیین سرمایه فکری در قالب مفاهیم پولی، نتایج حاصله اغلب سطحی خواهند بود.بسیاری از این مدل ها  علی الخصوص مدل های مبتنی بر سرمایه بازار، برای سازمان های غیرانتفاعی، بخش های داخلی سازمان ها قابل استفاده نیستند.

مزایای مدل های مستقیم سرمایه فکری و مدل های کارت امتیازی، بیشتر معطوف به این مساله است که این مدل ها قادرند تا تصویر جامع تری از شرایط جاری و کارایی سازمان نسبت به مدل هایی با رویکردی متمایل به مسایل مالی عرضه دارند و در هر سطح سازمانی قابلیت کاربردی دارند. از انجایی که در این مدل ها، به طور عمومی احتیاج به سنجش مسایل مالی نیست، در سازمانهای غیرانتفاعی و سازمانهای دولتی و هم چنین برای اهداف اجتماعی و محیطی بسیار کاربردپذیرتر هستند.

معایب این مدل ها، نهفته در این موضوع است که سنجه ها در این روش بایستی مطابق مشخصات هر سازمان برای ان سازمان طراحی گردند. از این رو در مواقعی که سنجش گران علاقه به مقایسه دو یا چند سازمان دارند مشکلاتی بروز می نماید.(همتی و همکاران،1389)

2-15-2. اهداف اندازه گیری سرمایه فکری

پنج هدف کلی برای اندازه گیری سرمایه فکری وجود دارد که عبارتند از:

  1. کمک به سازمان ها به منظور فرموله کردن استراتژی هایشان
  2. ارزیابی نحوه اجرای استراتژی ها
  3. کمک به گسترش و تنوع تصمیم گیری های شرکت
  4. ارزیابی های غیر مالی سرمایه فکری می تواند به طرح های بازپرداخت و پاداش های مدیران ارتباط داده شود
  5. ایجاد رابطه با سهامداران خارج از شرکت که سرمایه فکری را در اختیار دارند.( مهرمنش و امینی،1391)

سه هدف اول از این مجموعه به تصمیم گیری های داخلی مربوط می شوندو هدف از انها حداکثر کردن عملکرد عملیاتی شرکتها، برای ایجاد درامد از طریق حداقل هزینه و بهبود مستمر در روابط با مشتریان و تامین کنندگان و سهم بازار است. مورد چهارم به ایجاد انگیزه های اجرایی مربوط می شود و هدف پنجم به ایجاد انگیزه برای سهامداران خارج از سازمان اشاره می کند. تحقیقات مختلف نشان داده اند که اندازه گیری سرمایه فکری هم برای حاکمیت موثر داخلی و هم برای روایط موفق با افراد خارج از سازمان ضروری و سودمند است. کاملا واضح است که اگر هدف اولیه شرکتهای انتفاعی، مدیریت موثر و کارامد جریانهای نقدی اتی باشد پس برای انها مدیریت محرک های نهایی این جریانهای نقدی یعنی همان داراییهای نامشهود نیز ضروری است.( Firer et al,2003)

Author: 92